Ga naarhoofdnavigatie, zoekvak of decontent

Het evenwicht van de cirkel

Column van Thomas Rau

24-06-2014 | Als we rekening willen houden met de draagkracht van de aarde, dan is het belangrijk om te werken aan een evenwichtige en duurzame economie. Die is circulair en gebaseerd op hergebruik van grondstoffen. Producten dienen als grondstof voor nieuwe producten. Het zijn daarmee 'grondstoffenbanken', zegt architect Thomas Rau.

Duurzaamheid is niet meer dan het optimaliseren van een fout systeem. Als we evenwichtig met de aarde willen omgaan, is dat onvoldoende. Als u op visite bent, dan gedraagt u zich als gast. U trekt niet ongegeneerd de keukenkastjes open op zoek naar hapjes en drankjes. U houdt zich aan de ongeschreven regels. Vreemd dus dat de mensheid zich van regels niets aantrekt. Terwijl zij te gast is op de aarde en zich hoort te gedragen naar de regels die daar gelden.

Wat die regels zijn, leren we van de natuur. In de natuur gaat niets verloren. De resten van gestorven planten en dieren vormen de basis van nieuw leven. Het ecologische uitgangspunt van hergebruik is vanzelfsprekend, want de aarde is een gesloten systeem. Er komt niets bij, een ingeslagen meteoriet daargelaten. 

Portret van architect Thomas Rau

Thomas Rau

Thomas Rau (1960) studeerde architectuur in Aken. Sinds 1990 werkt hij als architect in Amsterdam, waar hij in 1992 RAU oprichtte. Hij werd in 2013 door architectenwerk.nl uitgeroepen tot Architect van het Jaar in de categorie ‘grote bureaus’.

In een gesloten systeem spring je zuinig om met de beschikbare materialen. Zoals de natuur dat doet. In tegenstelling tot de mens. Kijk maar naar de manier waarop de economie is georganiseerd. Die is lineair. We winnen grondstoen, maken spullen, verbruiken ze, en gooien ze weg. ‘Take, make, waste’. Kostbare grondstoffen gaan definitief verloren. Die manier van doen is onhoudbaar.

Daarom wordt het tijd om onze economie te ecologiseren en te baseren op het kringloopprincipe van de natuur. We moeten dus van een lineaire naar een circulaire economie. Dat is de enige manier om te komen tot een evenwichtige omgang met de aarde. In een circulaire economie is iedereen verantwoordelijk voor de consequenties van zijn daden. Een fabrikant van een koffiezetapparaat blijft eigenaar van dat apparaat. Hij geeft het in bruikleen aan de consument, en krijgt het uiteindelijk weer terug. Zo heeft hij er belang bij het apparaat demontabel te ontwerpen, tot op het niveau van de afzonderlijke grondstoffen. Anders blijft hij zitten met de rotzooi.

Een circulaire economie gaat verder dan verduurzamen. Want duurzaamheid is slechts het beperken van de ecologische schade. We maken dan nog steeds gewoon een koffiezetapparaat, maar zorgen alleen dat er minder grondstoffen voor nodig zijn. Ondertussen wordt het apparaat maar deels gerecycled, en belandt het grotendeels
bij het afval. Omdat de fabrikant geen eigenaar blijft, neemt hij er niet de volledige verantwoordelijkheid voor. Duurzaamheid is dus het optimaliseren van een fout, lineair systeem. En daarmee komen we er niet. We moeten de economie opnieuw uitvinden en baseren op het circulaire principe van de natuur. Alleen een circulaire economie is volhoudbaar en werkelijk in evenwicht met de draagkracht van de aarde.

Portet Thomas Rau: Lilian van Rooij

Thomas Rau over evenwicht

Deze Youtube video kunt u nog niet bekijken.Accepteer eerst cookies om dit mogelijk te maken.Accepteer cookies

Balanceren op één been

Dit was mijn eerste Bikram Yoga les. En ik wist toen niet of ik nog wel een keer terug wilde komen.

Hoe is evenwicht te meten?

Soms is evenwicht te meten, bijvoorbeeld door de echte prijs van een product uit te rekenen.